The International Centre for Archival Research (ICARUS) held its 28th Conference in Paris, from 23 May to 25 May 2022. ICARUS (International Centre for Archival Research) is an international archival organization which members 180 institutions involved in preservation of archival documents, providing access to these documents and organizing the archival education. The members of ICARUS are mainly from Europe, although there are also representatives from USA and Canada. The main topic of this Convention is the Private and Public Archives in the 21st Century, while the State Archives is represented by its director, Dr. Emil Krsteski. At the Convention, presided by Mr. Thomas Aigner, who is the president of ICARUS, special attention was paid to the processes linked with the archival science as a part of the historic science and its development, as well as with the interaction of the public and private archives, their legal status, preservation of documents and their digitization. This Convention is the first of the two that are organized each year, and for the first time since the start of the Covid-19 pandemics was held with a possibility for physical participation at the event, with a possibility for following it on-line.
Конвенцијата се одржа во конференцискиот центар – Campus Condorset во Париз – Aubervilliers, а беше организирана од Institut de Recherche et d’Histoire des Textes (CNRS), со поддршка од Министерството за култура на Франција и Националниот архив на Франција.
На Конвенцијата учествуваа 78 претставници од 24 земји, меѓу кои претставници од Белгија, Луксембург, Германија, Австрија, Србија, Хрватска, Романија, Косово, Норвешка, Малта, Естонија, САД, Република Северна Македонија и други. Останатите теми за кои се дискутираше на Конвенцијата, беа пред се теми кои се актуелни во архивистиката, а посебен акцент беше ставен на интеракцијата меѓу јавните и приватните архиви, нивниот правен статус, заштитата на документите и нивната дигитализација. Посебно интересни беа дискусиите за тоа како социјалните промени во дигиталното време влијаат на архивските структури, истражувачките методи и работењето со историските документи и обратно. Архивските документи од дигиталното време бараат нови (дигитални) истражувачки методи, а архивскиот материјал има комплетно нов вид на корисници кои немаат специфично образование. Со прилагодувањето на технолошките предности на дигиталното време кон различните потреби на оваа нова публика, посебно може да бидат истражувани, услужувани, активирани и проширувани овие истражувачки заедници. На Конференцијата беа понудени различни пристапи кон тековните проблеми во архивите, но исто така беа презентирани и мноштво на активности на проектите кои ги вклучуваат архивите.